Βιβλιοδρόμιο

Pascal Bruckner: Οι Δημοκρατίες ανθίζουν σε περιόδους κρίσης

Το προοίμιο του ετήσιου Athens Democracy Forum, το φετινό Democracy and Books Weekend στο Costa Navarino, μας παρουσιάζει η Φαίη Τζανετουλάκου μαζί με μία αποκλειστική συνέντευξη του γάλλου φιλόσοφου και λογοτέχνη Pascal Bruckner με αφορμή το τελευταίο του βιβλίο με θέμα την Ισλαμοφοβία.

ε αφορμή την επιλογή της Αθήνας ως Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου 2018, από τις 14 έως τις 16 Σεπτεμβρίου, διοργανώθηκε το Democracy and Books Weekend από το New York Times Athens Democracy Forum στο Costa Navarino Resort, κέντρο του ετήσιου θεσμού με θέμα τη δημοκρατία σε συνομιλία με το δημιουργικό πνεύμα του ανθρώπου που διοργανώνεται για 4η συνεχή χρονιά. Η λογοτεχνία και δη η ελευθερία του λόγου πήραν τη σκυτάλη από τις προηγούμενες θεματικές της τέχνης, της αρχιτεκτονικής και του κινηματογράφου.

Ο Pascal Bruckner συνομίλησε με τον αρθρογράφο των ΝΥΤ Roger Cohen, η αρχισυντάκτρια των ΝΥΤ Pamela Paul με τον Ολλανδό συγγραφέα Rob Riemen, ο Serge Schmemann μέλος του Editorial Board των NYT με τους Alexandra Pringle, Editor in Chief του αγγλικού Εκδοτικού Οίκου Bloomsbury και τον Stanley Johnson, Βρετανό συγγραφέα και ευρωβουλευτή. O Mark Thompson, Πρόεδρος της The New York Times Company, καλωσόρισε τους προσκεκλημένους ομιλητές μαζί με τον Αντιπρόεδρο της TEMES Στέφανο Θεοδωρίδη.

Τα Πρόσωπα της Ισλαμοφοβίας

Το πρωί του Σαββάτου, ο Pascal Bruckner μας παρουσίασε το νέο του βιβλίο που κυκλοφόρησε πριν λίγους μήνες και δεν έχει μεταφραστεί ακόμα στα Ελληνικά, «Un Racisme Imaginaire: La Querelle de l’ Islamophobie et Culpabilite» (Ένας κατά φαντασίαν ρατσισμός: η διαμάχη της ισλαμοφοβίας και της ενοχής). Ο συγγραφέας εντόπισε το ενοχικό σύνδρομο των Ευρωπαίων στην άνοδο της ισλαμοφοβίας, και ταυτόχρονα αναφέρθηκε στις προσπάθειες μίας νέας γενιάς μουσουλμάνων που αντιτάσσονται στο δογματισμό, τα στερεότυπα και τη βία. Σύμφωνα με τον συγγραφέα, μετά την Ιρανική επανάσταση του 80, η έκφραση ‘ισλαμοφοβία’ παγιώθηκε μέσα από την άνοδο του φονταμενταλισμού, ο οποίος στις μέρες μας εκφράζεται με τις τυφλές τρομοκρατικές επιθέσεις, τους προπηλακισμούς γυναικών χωρίς μπούρκα, ή τις διώξεις συγγραφέων όπως ο Salman Rushdie.

Λίγους αιώνες νωρίτερα, αμέσως μετά την Επανάσταση του 1789 η Γαλλία κατήργησε το ποινικό έγκλημα της βλασφημίας που κατέτρυχε τις σχέσεις μεταξύ καθολικών και προτεσταντών, και μαζί σταμάτησαν οι κατηγορίες της αίρεσης και της πρόκλησης μαγείας για τις οποίες χύθηκε τόσο αίμα στην Ευρώπη. Σήμερα, πάλι στο όνομα του θείου, η κατηγορία της ισλαμοφοβίας εκλαμβάνεται ως φαντασιακός ρατσισμός. Τι συμβαίνει λοιπόν στις ευνομούμενες δυτικές κοινωνίες που υιοθετούν αυτόν τον όρο;

Sleeping with the Enemy ή Αγκαλιάζοντας τον Φονταμενταλισμό

Για τον Bruckner, η κριτική μιας θρησκείας σημαίνει διερεύνηση αλλά όχι διάκριση. Προκαλώντας κακό σε έναν πιστό είναι λάθος, εξετάζοντας μία δογματική πίστη είναι το σωστό. Η ισλαμοφοβία, ως η φοβία που επιδιώκει να δημιουργήσει στον Ευρωπαϊκό τρόπο σκέψης η πιο σκληροπυρηνική πλευρά του Ισλάμ είναι μία μέθοδος που φέρει μία διπλή φιλοδοξία. Nα καταδείξει τους δυτικούς ως υπεύθυνους για τρεις μεγάλες αμαρτίες: ελευθερία θρησκείας, ελευθερία σκέψης και ισότητα μεταξύ των φύλων. Και να βρεθεί ένας τρόπος να ‘αναμορφωθούν’ οι ‘ελευθεριάζοντες’ μουσουλμάνοι που τολμούν την κριτική και απαιτούν αλλαγές σε θέματα όπως οι νόμοι που διέπουν το οικογενειακό δίκαιο, την ισότητα, τη νηστεία, όπως τα 6 εκατομμύρια μουσουλμάνοι στη Γαλλία που δεν ακολουθούν το Ραμαζάνι. Εδώ ο Bruckner, χτυπάει το καμπανάκι του κινδύνου για την Αριστερά της Ευρώπης που εξυπηρετεί τον Ισλαμικό φονταμενταλισμό, νομίζοντας ότι ανακάλυψε το τελευταίο ρομαντικό αντί-καπιταλιστικό καταφύγιο της πάλης των τάξεων και μία νέα κυνηγημένη ομάδα στη μάχη κατά του ρατσισμού. Οι νέοι Μαρξιστές/ Τροτσκιστές αρέσκονται να επιδίδονται αψήφιστα στην προσπάθεια να κρατήσουν το Ισλάμ ενωμένο και αμετακίνητο, όπου κάθε ελπίδα εμφυσήματος ελευθερίας πρέπει να μπλοκαριστεί. Η κατηγορία της Ισλαμοφοβίας μοιάζει με όπλο μαζικής καταστροφής στις συζητήσεις της διανόησης.

Ο Bruckner είναι ξεκάθαρος στο πώς ο έμμεσος ή άμεσος εναγκαλισμός του φονταμενταλισμού έχει τα τελευταία χρόνια οδηγήσει στην κατασκευή ενός νέου εγκλήματος, αυτό του να μην σου επιτρέπουν να εκφράσεις μία άποψη. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε υπέρ μίας γυναίκας που θέλει να βγάλει τη μπούρκα και να διαλέξει για σύντροφο όποιον θέλει, ή για νέους Ευρωπαίους μουσουλμάνους που δεν θέλουν να ασκούν τη θρησκεία τους  και τα έθιμα της πατρογονικής τους καταγωγής. Από την σκέψη, αυτό το γεγονός περνάει στην εφαρμογή του μέσα στην κοινωνία. Παρ’ όλο που ο ρατσισμός με βάση το χρώμα ή την εθνικότητα θεωρείται προδοσία της δημοκρατίας, η προσπάθεια να ξεφύγει κάποιος από αυτήν την ανελεύθερη αντιμετώπιση θεωρείται ρατσιστική πράξη.

admin
Γ ΙΑΝΝΗΣ ΔΙΑΒΑΤΗΣ Δημοσιογράφος D.E.A Δ.Δ.ΔΙΚΑΙΟ Πολιτ.Επιστημων "Paris Sorbonne" Αντιπροεδρος E.Σ.Ε.Μ.Ε. (Ενωση Συντακτων Ευρωπαικων Μεσων Ενημερωσης) Kontra Channel t.v Alma Media Group, Radio Diogenis, Midas Web Television
https://www.almamediagroup.eu

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *